گرایشات سیاسی ایرانیان: سرنگونی‌خواهان و تحول‌خواهان اکثریت جامعه را تشکیل می‌دهند

این نمودار نشان ‌می‌دهد که پاسخ‌دهندگان خود را متعلق به کدام گرایش سیاسی (با تعریف توضیح داده شده در پرانتز) می‌دانند.

همانطور که دیده می‌شود، حدود ۳۸٪ جامعه ایران خود را «سرنگونی‌خواه/برانداز» و حدود ۳۱٪ خود را «تحول‌خواه» می‌دانند. سرنگونی‌خواهان کسانی هستند که معتقدند پیش شرط هر تغییری در ایران سرنگونی جمهوری اسلامی است. تحول‌خواهان اگر چه مانند سرنگونی‌خواهان معتقد به تغییرات ساختاری و بنیادین هستند اما آنها همه تغییرات را موکول به براندازی نظام نمی‌کنند و حتی معتقدند که باید فشار آورد تا اصل نظام به رفراندوم گذاشته شود.

نکته قابل توجه و تامل این است که بخش کوچکی از جامعه یعنی ۳.۶٪ خود را «اصلاح‌طلب» – یعنی «خواهان اصلاحات تدریجی با تاکید بر حفظ نظام جمهوری اسلامی» – می‌دانند. بر طبق تعریف ارایه داده شده، اصلاح‌طلب اگرچه خواهان اصلاحات تدریجی است اما بر حفظ و «استمرار» نظام تاکید دارد (به همین دلیل معمولا از واژه «استمرارطلبی» برای توصیف این نوع اصلاح‌طلبی استفاده می‌شود). در واقع نتایج نظرسنجی نشان ‌می‌دهد که گرایش «استمرارطلبی» کمتر از ۴٪ در جامعه ایران طرفدار دارد؛ بنظر می‌رسد بخش بزرگتری از حامیان جریان موسوم به اصلاح‌طلبی خود را بیشتر تحول‌خواه ‌می‌دانند تا اصلاح‌طلب، چراکه آنها برخلاف گروه موسوم به «اصلاح‌طلبان»، دغدغه حفظ نظام جمهوری اسلامی را ندارند. این یافته با نتایج پرسش رفراندوم (نمودار ۱) هم مطابقت دارد و نشان ‌می‌دهد اکثریت کسانیکه در انتخابات به کاندیدای اصلاح‌طلبان رای می‌دهند، حامی نظام جمهوری اسلامی نیستند.

در ایران دو گرایش سیاسی محافظه‌کار (اصولگرا) و اصلاح‌طلب (اعتدالگرا) عرصه سیاسی کشور را در دهه‌های اخیر در اختیار داشته‌اند. با این حال مشاهدات سالهای اخیر نشان ‌می‌دهد که اکثریت مردم خود را متعلق به هیچ یک از این دو گرایش نمی‌دانند. بررسی‌های آماری پیشین نشان دادند که در ایران، علاوه بر اصلاح‌طلبان و محافظه‌کاران، دو گرایش «تحول‌خواه» و «سرنگونی‌خواه» هم حضور دارند.

تاکنون تحقیق مستقلی انجام نگرفته که بتواند نشان دهد وزن اجتماعی هر یک از این گرایشات سه‌گانه اصلاح‌طلب، تحول‌خواه و سرنگونی‌خواه در جامعه ایران چه میزان است. نتایج انتخابات در جمهوری اسلامی هم امکان تفکیک میان این سه گرایش را میسر نمی‌کند و فقط امکان وزن‌کشی برای گرایش محافظه‌کار را فراهم می‌‌سازد. از آنجا که در انتخابات رقابتی، بخشی از تحولخواهان و حتی سرنگونی‌خواهان، به دلایل تاکتیکی یا از سر ناچاری به کاندیدای اصلاح‌طلبان رای می‌دهند، درنتیجه این تصور ایجاد می‌شود که آرای کاندیدای اصلاح‌طلبان/اعتدالگرایان نشان دهنده میزان پایگاه اجتماعی اصلاح‌طلبان است. نتایج این نظرسنجی می‌تواند از این مساله رمزگشایی کند.

با مقایسه دیدگاه ایرانیان داخل و خارج کشور مشخص شد که برخلاف باور عمومی، گرایش ایرانیان داخل کشور به سرنگونی‌خواهی حدود ۲٪ بیش از ایرانیان خارج کشور است. همچنین گرایش ایرانیان خارج کشور به اصلاح طلبی ۱.۵٪ کمتر از داخل کشور است و در عوض گرایش به تحول‌خواهی در میان خارج کشوری‌ها ۳.۵٪ بیشتر از نمونه آماری داخل کشور است.

متن کامل گزارش نظرسنجی گرایشات سیاسی ایرانیان را در اینجا بخوانید

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

WordPress.com.

بالا ↑